ο πρωινός καφές Ημέρα 3η

Η σημερινή μέρα ξεκίνησε με μία κούπα ζεστό καφέ που μου πρόσφερε ο παππούς μου στην όμορφη αυλή του σπιτιού του. Μιλήσαμε για διάφορα θέματα όπως για τις καλλιέργειες του σιταριού, για το μάζεμα του μπαμπακιού, για τα ατέλειωτα πανηγύρια και τους αξέχαστους χορούς, που ακόμα παραμένουν ζωντανοί μετά από τόσα χρόνια. Βρήκα την ευκαιρία λοιπόν να τον ρωτήσω και για το παλιό αρχοντικό.

- Παππού τί ξέρεις γι αυτό το σπίτι;

- Εγώ το νόησα αυτό το σπίτι (το οποίο σημαίνει ότι από τότε που ξέρει τον εαυτό του αυτό το σπίτι υπήρχε). Πρέπει να είναι πάνω από 200 χρόνια χτισμένο

- Ποιός το έφτιαξε;

- Δε ξέρω. Στα νιάτα μου το είχε ο Γεώργιος Φωτιάδης. Είχε καφενείο και έκανε και τον κουρέα Τον ήξερα αυτό τον άνθρωπο γιατί με έπαιρνε για εργάτη στα χωράφια του. Είχαμε γίνει φίλοι, τραβούσαμε κρασί...

- Μετά τι έγινε;

- Μετά το σπίτι το πήρε η κόρη του η Ευλαβία, η οποία ήταν δασκάλα - 40 παιδέλια είχε στο Προπούλη. Αυτή παντρεύτηκε ένα πρόσφυγα είχαν ρθει τότε το 22 -.

- Ποιός ήταν;

- Κοντέλη τον λέγαν ήταν και αυτός δάσκαλος, πρέπει να κανε και στο χωριό μας κάνα-δυο χρόνια.

- Τώρα γιατί δε μένει κανείς;

- Όταν τα παιδιά τους πήγαν γυμνάσιο μετακόμισαν στην Μύρινα για να είναι κοντά στο σχολείο των παιδιών.

Αυτές τις πληροφορίες κατάφερα να συλλέξω για το παλιό σπίτι από τον παππού μου. Ωστόσο νομίζω ότι όσες πληροφορίες και αν συγκεντρώσει κανείς για αυτό το σπίτι, ποτέ δε θα καταφέρει να απομακρύνει το μυστήριο που το τυλίγει. Την κουβέντα μας διέκοψαν οι κυρίες της κατοίκων νοσηλείας. Έρχονται κάθε εβδομάδα για να μετρήσουν την πίεση του παππού. Είναι μια ιδιαίτερη μέρα για τον παππού. Προετοιμάζεται ήδη από την προηγούμενη μέρα και μένει νηστικός μέχρι να έρθουν, για να μετρηθεί η πίεσή του.  

adamhbl